Ik maak tekeningen, video’s, sculpturen en installaties waarin die eerste drie samenkomen. Hoewel het werk vaak refereert aan digitale mediatechnieken en -structuren, zoek ik nadrukkelijk de fysieke ruimte op. Ik zie mijn werken als images under construction; fysieke manifestaties van afbeeldingen die onderweg zijn een beeld te worden. Ze veranderen, houden de opties nog even open, zoekend naar mogelijkheden om iets te worden of juist uit aan een beknellende vorm te ontsnappen. Ze hebben een geïmproviseerde opzet waarin het maakproces zichtbaar is. Ze gaan over het maken zelf, het slijpen, schaven, schetsen aan een universum dat zich (nog) niet helemaal laat vangen.

Ik ben gefascineerd door de bouwstenen van verhalen, de archetypen, de vertelstructuren en de technische ingrepen die het (digitale) beeld tot een verhaal smeden. De afgesproken ongerijmdheden, de edit waarin tijd en plaats flexibel zijn. Door het proces, de handeling - het kneden, trekken, duwen, wrijven, uitsmeren, arceren - te vatten in video kan ik spelen met tijd en plaats, verkleinen, vergroten, croppen, herhalen. De werken hebben vaak een filosofische inslag maar gaan daar op een humoristische, absurde manier mee om. Ik zoek een eenvoud, onafheid, toevalligheid die zijn eigen logica heeft en daardoor vragen oproept.

Hoofdrolspelers zijn de hand en het oog. Het oog registreert, beoordeelt, navigeert, wordt verleid, bereikt, een kant op geduwd, een hoek in, een luik door. De hand leidt, wenkt, onthult, laat zien, demonstreert zoals in een video tutorial - functioneel gekaderd zonder lijf. Een ander terugkerend element is de lijn. Een lijn kan je volgen. Of een lijn houdt je tegen. Tot hier. Een strenge rechte lijn die iets wil zijn, een hoek, een grid, een grens, een pilaar, een muur, een baksteen. Of een grillige, flexibele, zoekende lijn, die iets wil worden, een beweging, een vertakking, wildgroei, chaos, toeval, een poging.
Mark